Bellatrix westchnęła lekko. Popatrzyła na Zakire niezbyt pewna tego czy to była dobra decyzja.
- No.. juz wystarczy... - powiedziała i złapała Zakirę za barki i odsunęła lekko od siebie.. - Chodź za mną... i serio... Nie próbuj nic głupiego... Nihil jest już wystraczająco poirytowany tym co zrobiła twoja Cesarzowa...
Po tych słowach przeszła przez próg do środka rezydencji...

Zakira wytrzeszczyła oczy.. jęknęła lekko... Bellatrix ją odsunęła leciutko... Zakira pochyliła pokornie lekko głowę..
- Jasne! Oczywiście Pani Bellatrix... wiem... wszystko wiem... będę grzeczna.. nic nie zrobię głupiego... - jęknęła pokornie Zakira... po chwili ruszyła za Bellatrix... także przekroczyła próg...

Bellatrix z racji iż weszła do środka jako pierwsza, dała znać Nihilowi, że przyprowadziła ze sobą Zakire. Nihil nie zareagował jednak na jej słowa. Spoglądał cały czas w okno trzymając swoją prawą dłoń na blacie stołu. Na podłodze zaś cały czas leżała rozbita butelka i wylane wino... Nihil pomimo iż nieco się już zdołał uspokoić nadal był wściekły na Isabelle... nie chciał jej widzieć przed sobą po raz kolejny. Gdy tylko myślał o skali tego co uczyniła to jego gniew rósł od nowa...
Bellatrix widząc to westchnęła lekko pod nosem po czym dała sygnał ręką do Zakiry aby się pokłoniła..

Zakira szła powolutku... uważnie stawiała kroki... była odpowiedzialna w każdym ruchu.. naprawdę nie chciała niczego rozwalić i zepsuć... Zakira dostrzegła szybko sytuację... rozbitą butelkę i wylane wino... wpadła na pewien pomysł... zamierzała poprosić pod koniec rozmowy Nihila o możliwość posprzątania bałaganu... to także pozwoli jej zostać kilka minut dłużej... zerkała kątem oka na Nihila... wyczuwała że serio jest bardzo bardzo wkurzony... wytrzeszczała oczy i była bardzo cichutko... w tej chwili dostrzegła sygnał Bellatrix... widząc go natychmiast, momentalnie pokłoniła się... pokornie.... cichutko....

Nihil siedział przez dłuższa chwile w milczeniu. Nie reagował zbytnio na to co sie działo wokół niego.. Zamyślił się na pewien moment. Dopiero po chwili katem oka spojrzał w kierunku Bellatrix i Zakiry. Ponownie podparł swoją głowę prawą ręką o oparcie fotela.
- Ech.... Znowu ty... - mruknął Nihil w stronę Zakiry poirytowanym tonem - Czy przypadkiem nie nadałem Ci zakazu pojawiania sie na Abregado? Widzę, że cenisz moje słowa tak samo jak twoja wspaniałomyślna Cesarzowa... Nic nie znaczą... Tss... Jakże mnie to nie dziwi....
Jego oczy błysnęły w tej chwili zielonym blaskiem.. Czuć było w powietrzu jego gniew i irytacje... Ballatrix która stała obok nabrała nieco kwaśnej miny... Milczała... Spojrzała na Zakirę ciekawa co ta powie...
- Dałem Ci chwile czas na audiencje bo Bellatrix mnie o to poprosiła.... Mów więc czego chcesz... byle szybko... Mam dość na dziś wizytacji z kontynentu... - dodał szorstko Nihil odwracając wzrok w stronę okna.

Zakira przełknęła wolno ślinę... stała dosłownie w bezruchu... pochylała głowę... uniosła jednak teraz lekko i spoglądała na Nihila... naprawdę nie chciała niczego popsuć.. była w dużych emocjach... w końcu znowu jednak widziała Nihila... jej oczy lekko błysnęły...
- Jaaa... ja.. - mruknęła - Dowódco Nihilu... ja cenię twoje słowa najbardziej w świecie.. nawet nie wiesz jak.. - zaczęła od razu - Przepraszam cię że się tu pojawiłam.. bardzo cię przepraszam... jednak Cesarzowa mnie ze sobą wzięła... a ja bardzo chciałam.. znowu tu być.. bardzo.. - jęknęła.. wpatrywała się w niego.. wiedziała że on nie patrzy...
- No.. na tej... audiencji... to ja chciałam... po prostu cię zobaczyć... przeprosić jeszcze raz... i powiedzieć że jestem ci tak bardzo wdzięczna... wiesz dobrze za co.. i... ja... mi jest bardzo przykro jak widzę co tu się stało.. czuję ból w klatce piersiowej.. naprawdę.. Dohl de Lokke jest takie wspaniałe.. przyjmij proszę moje wyrazy współczucia.. naprawdę mi żal.. - jęknęła.. cały czas patrzyła na niego.. marzyła aby na nią spojrzał..
- Dowódco.. Nihilu.. twój nastrój.. i spokój.. są najważniejsze.. przykro mi że zostałeś tak bardzo wyprowadzony z równowagi.. - jęknęła naprawdę pokornym tonem..

Nihil kiwnął wolno głową spoglądając dalej w okno
- Domyśliłem się, że nie powiedziałaś o swoim zakazie Isabelli... Nie miałabyś na tyle odwagi aby to zrobić... Zapewne nie wzięłaby Ciebie tez tutaj ze sobą... No chyba, że chciałaby mnie jeszcze bardziej zdenerwować swoją bezczelnością... dolać jeszcze oliwy do ognia...
Po tych słowach kątem oka spojrzał na Zakire.
- Twoje przeprosiny i współczucie nic teraz nie zmienią... Cieszę się, że nic Ci się nie stało i doszłaś do siebie po tym co cię spotkało... - dodał poważnym tonem Nihil - Ten incydent można dołożyć do listy kolejnych zaniedbań Isabelli i twojego wuja... Chociaż z nim juz sie rozmówiłem w tej sprawie... Miał sie tobą zająć... Licze na to że będzie sie trzymał tych postanowień.. dla jego własnego dobra...
- Mój nastrój... - parsknął mrocznie - Mój nastrój byłby z pewnością zupełnie inny gdyby twoja Cesarzowa umiała używać mózgu tak jak został jej przeznaczony... Niestety tak nie jest.... Efekty tego są doskonale widoczne... Nie tylko w Dohl de Lokke ale i na całym świecie... Cała ta pętla nieustannych wypadków i wydarzeń które nastąpiły to skutki jej durnych decyzji...

Zakira wolniutko przełknęła ślinę... stała w bezruchu i z ogromną pokorą... słuchała uważnie każdego słowa Nihila... każdego pojedynczego słowa.. trochę się także zdziwiła że Nihil tak otwarcie przy niej gada takie odważne stwierdzenia o Isabelli.... Zakira wyraźnie czuła jak bardzo Isabella serio go wkurzyła...
- Tak.. przyznaje się... nie powiedziałam jej... - jęknęła szczerze i pokornie
- Rozmawiałeś.. o mnie?.. z Wujem.. oo... ja.. to miłe.. - jęknęła zadziwiona... nie spodziewała się tego... a także słowa Nihila że cieszy się że doszła do siebie... sprawiły jej dużą radość...
- Rozumiem... Dowódco... i nie dziwię się... przecież widzę co tu się stało... i jest mi bardzo smutno... - jęknęła - Mimo wszystko.... nie zasługujesz na to aby wyprowadzano cię z równowagi.. abyś musiał się unosić i irytować... - jęknęła - Ja... wiedz że ja... jestem ci dłużna absolutnie wszystko... uratowałeś mnie.. moje życie... ja... nikt nigdy dla mnie tyle nie zrobił.. - jęknęła z pokorą i grzecznym głosem.. zerknęła także kątem oka na rozbitą butelkę i wylane wino...

Nihil mruknął pod nosem i spojrzał na Zakire... popatrzył na jej kreacje... na jej twarz..
- Zrobiłem to co należało zrobić i to wszystko... pomimo iż był to jedynie przypadek... Moj okręt akurat przepływał w pobliżu... - odparł Nihil poważnym tonem odwracając wzrok - Jeżeli to wszystko i chciałaś jedynie podziękować i przeprosić to możesz odejść...