W kilka chwil wszystkie ciała zabitych mężczyzn, kobiet i dzieci pod wpływem mocy Wiecznego Ognia zostały przekształcone w potężną armię... Było ich dziesiątki tysięcy... Tyle ile było ofiar, tyle powstało nieumarłych gotowych do walki.. Jedni mieli na sobie zbroje, inni zwykłe ubrania... a część potargane szaty i zdeformowane kończyny... To jednak nie miało znaczenia... Tak ogromna armia była w pełni zdolna to bezpośredniego ataku na siły króla Azzara..
Ptolemy obserwował to z ogromną ekscytacją...
- Wspaniałe mój Panie... doprawdy wspaniałe to widowisko.. - rzekł chwytając się aż za głowę.
Ignathir machnął kosturem w ręce.
- Idzcie i zniszczcie ten świat.. pozbądźcie sie gatunku ludzkiego... Siejcie plagę, śmierć i horror... - rzekł arcymag mrocznym głosem w stronę armii Nieumarłych.
Upadli zrozumieli przekaz... Natychmiastowo armia podzieliła się i ruszyła na wszystkie strony świata aby rozpocząć doszczętną anihilację... Jęk umarlaków było słychać na odległość...
Ignathir obserwował jak jego zołnierze odchodzą.
- To dopiero początek... - powiedział Ignathir w stronę Ptolemego - Miasto za miastem.. każde po kolei ulegnie mojej woli... Z każdego zostaną prochy i gruzy... a ludzie tam mieszkający dołącza do mojej armii upadłych... Stolica upadnie jako ostatnia... a wraz z nią władza Azzara...
Ptolemy pokiwał wolno głową słuchajac jego słów.
- Ptolemy.. - rzekł po chwili arcymag i odwrócił się w jego stronę.
- Słucham mój Panie?
- Przekażesz mi swoje notatki, a nastepnie otworze Ci portal i wrócisz do Dalthei... Niebawem sytuacja stanie sie bardziej intensywna.... Nie jesteś przyzwyczajony do bezpośredniej walki tak jak Shizzu.. Wolę więc nie ryzykować... Wrócisz do zamku i zdasz mi raport z tego co robi Naberal... Pozostaniemy w kontakcie...
- Rozumiem mój Panie.. Bedzie tak jak rozkażesz... - odparł Ptolemy i pokłonił się a nastepnie przekazał swoje notatki zawierające szczegóły o wymiaru Altary w ręce Ignathira.
==================================================
Tymczasem Król Azzar udał sie na spotkanie z czarodziejami którzy czekali przed wejściem do zamku zatrzymani przez gwardzistów. Na widok króla od razu zareagowali. Pokłonili się i pochylili swoje głowy.
- Nasz wielki Panie... - rzekł czarodziej
Azzar machnął ręką dajac tym samym do zrozumienia czarodziejowi aby darował sobie tego typu słownictwo. Stanał przed czarodziejami patrząc raz na jednego raz na drugiego.
- Mówcie.. Natychmiast... co sie dzieje? Co sie dzieje w Morgun?
Czarodzieje pokiwali głowami.
- Panie.. tragedia.. miasto zostało zaatakowane... Nigdy wcześniej nie zdarzyło sie nic podobnego..
- W jaki sposób? Kto zaatakował?
- Kobieta... w nietypowym stroju.... miała przy sobie broń...broń głośną... broń nam nie znaną... sprawiała że zołnierze tracili głowy .. jeden po drugim...
- Eksplodowały im wręcz... - dodał drugi czarodziej
Azzar patrzył na nich z kompletnym zdumieniem i zdziwieniem. Nie miał pojęcia o czym Ci dwaj mówią. Nie potrafił tego zrozumieć... To nie miało żadnej logiki.
- Co? Jak pojedyncza kobieta mogłaby zabić tylu zołnierzy? To nie możliwe... Musiałaby być wyszkolona w boju .. a moze była łowczynią nagród... Nie.. to nie jest w ogóle możliwe... Fizycznie nie możliwe...
- Nie wiemy Panie... - odparł pierwszy czarodziej - Wiemy że zmasakrowała co najmniej 150 poborowych...i zestrzeliła kilkunastu cywilów w centrum miasta...
- Nie możliwe.... - jęknał król.
- Ale to nie wszystko.... Musieliśmy sie ewakuować... Potęzny golem przybył od strony lasu... Był ogromny.. Sięgał ponad chmury... każdy jego krok tworzył trzęsienie ziemi... budynki się trzęsły.. szyby pękały... Ostatnie co widzieliśmy to jak niszczył mury miasta jakby były z papieru..
Król Azzar złapał sie za brodę.. Nic z tego nie miało sensu... Kobieta i wielki golem... Zaatakowali w tym samym czasie... Azzar nigdy nie słyszał nic o jakichkolwiek wielkich golemach w wymiarze Altary... Były do tej pory uznawane za legendy i bajki dla dzieci... Nikt tez nigdy na oczy nie widział żadnego golema.. Skąd więc pojawił sie ten o którym mówili czarodzieje i dlaczego zaatakował miasto bez powodu? I kim w ogóle była ta kobieta.... była w ogóle człowiekiem?
Gwardziści i czarodzieje patrzyli na Azzara czekając na to co powie.. Ten jednak milczał.. Jego czoło zalało sie potem.. Jego twarz zbladła...
- To nie możliwe... - jęknął król po chwili ciszy - To po prostu.... Nie możliwe...