Rek'Sai otworzyła paszcze, a Haric az przewrócił się na plecy.
Smierdzialo jej z paszczy bardziej niż ser, który wpadł do ścieków i splesnial.

- Kiedy wracamy do bazy, Ketronie? - pytał Karret.
- Za chwilę, Rek'Sai musi poczuć się lepiej. Przynieś jej parę ludzkich ciał, którzy polegli w walce. - Karret poszedł po ciała.

A więc gotowe (powiedzial Haric do Rek'Sai)
Ketronie pokazać ci kilka niespodzianek ?
(zapytal się Haric)

-nie wiem, zostaliśmy rozdzieleni w bitwie... przedstawię ci potem moje plany... poki co lecimy do bazy NATO.

- Jakich niespodzianek? - pytał Ketron. Karret wrócił, trzymał w rękach dwa ciała.

- No dobra, a kim jest ta dwójka? Jacyś bliscy czy przyjaciele? Dużo z tej bitwy nie pamiętam obudziłem się z bólem kolana.

Rek'Sai rzuciła się na ciała. Nagle z ziemi wypelzo dziecko Rek'Sai, które ona nakarmila. O dziwo, urosło o jeden centymetr po tym posiłku.

A takich (Haric rzucil zaklecie które miało dźwięk swistu) Zacwile się tu pojawią

- Kto się tu kur** Pojawi?! Krzyczał Ketron.

Rek'Sai usiadła jak piesek i patrzyła na te sztuczki z zachwytem.